42 What is Sadeh Celebration

Sadeh Celebration (جشن سَده)

Note: Sadeh is a mid-winter festival that takes place 50 days before Nowruz. It celebrates the discovery of fire and the defeat of darkness and cold. Large bonfires are lit to symbolize the warmth and light of the sun, and people gather to sing, dance, and share food.

Source: List of Festivals in Iran from Wikipedia (https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_festivals_in_Iran)

آتش سَدِه

سال‌ها پیش، در ایران باستان، مردم اِعتقاد داشتند که آتش هدیه‌ای از طرف خدایان است. آتش به آن‌ها گرما، روشنایی و محافظت در برابر حیوانات وحشی می‌بخشید. یکی از مهم‌ترین جشن‌های آتش در ایران سده بود که در اواسط زمستان، پنجاه روز پیش ازنوروز برگزار می‌شد

 در داستان های افسانه ای امده است که این جشن در زمان پادشاهی هوشنگ ، فرمانروای خردمند و مهربان ایران، آغاز شد. روزی، هنگامی که در کوه‌ها به شکار رفته بود، ماری سیاه را دید. او سنگ بزرگی را برداشت و به سمت مار پرتاب کرد، اما سنگ به هدف نخورد و به سنگ دیگری برخورد کرد. ناگهان، جرقه ای روشن از زمین برخواست و هیزم های اطرافش را شعله ور کرد.او فهمید این آتش است، نیرویی قدرتمند که می‌تواند به مردم کمک کند. او به شهر بازگشت و به مردمش گفت: این هدیه‌ای الهی است. باید آن را گرامی بداریم و خردمندانه از آن استفاده کنیم

آن روز، هوشنگ و مردمش هیزم جمع کردند و آتشی بزرگ برافروختند. آن‌ها آواز خواندند، رقصیدند و دعا کردند، زیرا باور داشتند که آتش به آن‌ها نیرو می‌بخشد و آز انها محافظت می‌کند. از آن روز، ایرانیان هر سال جشن سده را برگزار کردند

در طول قرن‌ها، این جشن به یکی از سنت‌های مهم تبدیل شده است. در مناطق مختلف ایران، مردم هیزم جمع می‌کنند ، آتش‌های بزرگی روشن می‌کنند و همراه با خانواده و دوستان خود از غذا و موسیقی لذت می‌بردند. زرتشتیان که پیروان یکی از کهن‌ترین ادیان جهان بودند، سده را فرصتی برای گرامیداشت اهورا مزدا، (خدای نور و خِرَد)، می‌دانستند

 امروزه، در شهرهایی مانند یزد و کرمان ، مردم هنوز دور هم جمع می شوند و آتش سده را روشن می‌کنند، تا یاد نیاکان خود و قدرت آتش را زنده نگه دارند

سده فقط یک جشن نیست، بلکه نمادی از امید، گرما و همبستگی است. این جشن به مردم یادآوری می‌کند که آتش چه نقش مهمی در زندگی آن‌ها دارد و خرد نیاکانشان را نشان می‌دهد. تا زمانی که آتش سده روشن باشد، روح ایران باستان هرگز خاموش نخواهد شد